Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/2676 K.2015/2092

Ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...’in, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair İcra Ceza Mahkemesinin 11/11/2014 tarihli ve 2014/784 esas, 2014/877 sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin İcra Ceza Mahkemesinin 09/12/2014 tarihli ve 2014/199 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 19/02/2015 gün ve 13376 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/03/2015 gün ve KYB.2015-78281 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/10/2001 günlü ve 2001/16-181 esas, 2001/200 sayılı ve Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 06/03/2014 tarihli, 2014/6574 esas, 2014/4094 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, yapılan ödeme taahhüdünde borç miktarının tüm fer’ileriyle birlikte dökümlü olarak hesaplanıp, rakamsal olarak açıkça gösterilmesi gerekmesine rağmen, 16/07/2014 tarihi ödeme taahhüt tutanağında işlemiş olan ve son takside kadar işleyecek faiz miktarları gösterilmediği gibi,

isteğe bağlı faiz miktarının belirtildiğinden taahhüt edilen miktarın rakamsal olarak hiç bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde net olarak belirlenmemesi nedeni ile taahhüdün hukuken geçerli olmadığı ve suçun oluşmadığı gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;