Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/27 K.2015/3609

Kasten yaralama ve 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanun’a muhalefet suçlarından sanık İ.. Ş..’in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2 (2 kez), 86/3-a (2 kez), 4320 sayılı Kanun’un 2/son 62 (3 kez) ve 52/2.

(2 kez) maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası (2 kez) ile 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5 maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Karabük Sulh Ceza Mahkemesinin 29/04/2010 tarihli ve 2010/102 esas, 2010/467 sayılı kararının 26/06/2010 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın 5 yıllık deneme süresi içinde işlemiş olduğu suçlar nedeniyle Karabük 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/07/2013 tarihli ve 2013/193 esas, 2013/365 sayılı ilamı ile Karabük 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 26/06/2013 tarihli ve 2012/421 esas,

2013/290 sayılı ilamlar ile ihbarda bulunulması üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2 (2 kez), 86/3-a (2 kez), 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanun’un 2/son 62 (3 kez) ve 52/2.

(2 kez) maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası (2 kez) ile 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair aynı Karabük 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/10/2013 tarihli ve 2013/359 esas, 2013/567 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 09/07/2014 gün ve 47318 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/07/2014 gün ve KYB.2014-264383 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Tüm dosya kapsamına göre 4320 sayılı Kanun’un 20/03/2012 tarih ve 28239 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/03/2012 tarih ve 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun’un 23. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı, 4320 sayılı Kanun ile koruma kararına aykırı davrananlar için üç aydan altı aya kadar hapis cezası öngörülmüş iken 6284 sayılı Kanun’un 13/1. maddesinde üç günden on güne kadar zorlama hapsinin öngörülmüş olduğu,

bu haliyle işlendikten sonra yürürlüğe giren kanuna göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı kimsenin cezalandırılamayacağına ve hakkında güvenlik tedbiri uygulanamayacağına ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 7. maddesi kapsamında ilk kararı veren Sulh Ceza Mahkemesince bir uyarlama yargılaması yapılarak karar verilmesi gerekeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;