Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/2734 K.2015/4095

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Fason tekstil ve konfeksiyon işi ile uğraşan sanığın gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia olunması, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek ismini Kemal olarak bildiği [NUMARA] numaralı telefonu ve 34 RAŞ 46 plakalı aracı kullanan şahsın kendi kimlik bilgilerini kullanarak işyerini açtığını savunması,

07.12.2010 tarihli vergi tekniği raporunda, düzenlendiği tespit edilen fatura bulunmadığı ancak 2009 ve 2010 yıllarına ilişkin karşılaştırmalı Ba-Bs form analizlerinde sanıktan toplam 464 adet belge karşılığı 3.313.710.25 TL tutarında mal ve hizmet aldığını bildiren mükellef bulunmasına rağmen 1.184.570.25 TL tutarında matrah beyan edildiğinin belirtilmesi karşısında; sanığın savunmasında adı geçen şahsın araştırılarak tespit edildiği taktirde tanık sıfatı ile beyanının alınması,

213 sayılı VUK'nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere anılan suçun oluşabilmesi için düzenlenen sahte faturaların kanunda öngörülen zorunlu bilgileri içermesi gerektiğinden, en azından bir veya birkaçının asılları veya onaylı suretleri getirtilerek incelenmesinden sonra imza ve yazı incelemesi de yaptırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,