KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/2767 E., 2015/4692 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Eylül 2015
- Tebliğname No
- 11 - 2014/204431
- Mahkemesi
- İzmir 2. İcra Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 21/03/2014
- Numarası
- 2013/961 (E) ve 2014/270 (K
- Suç
- 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Borçlu şirketin kayıtlı bulunduğu adresinde zabıta araştırılması yaptırılmadığı ve kayıtlı bulunduğu vergi dairesinden vergi beyannamelerinin onaylı suretleri getirtilmediği, bu sebeple suçun sübut bulması nedeniyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
Ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, 11/03/2013 tarihinde yapılan haciz sırasında, borçlu şirketin adresinde bulunmamasının tek başına ticareti terk anlamına geldiğinin kabulü mümkün değildir.
Bu sebeple, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde borçu şirketin ticaret sicilde kayıtlı bulunduğu “Gaziosmanpaşa Bulvarı No:38/Z-11 Çankaya/İzmir” adresinde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu “Konak Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden” mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak ve suç tarihini kapsayacak şekilde vergi beyannamelerinin onaylı suretleri getirtilerek, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/2767, K. 2015/4692, 28 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama