Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/2775 K.2015/7007

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sahte fatura düzenleme suçlarında suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi,

vergi inceleme ve tekniği raporlarında faturaların varlığından söz edilmesine rağmen 2006 takvim yılına ilişkin faturaların dosya içine konulmadığı cihetle; öncelikle suça konu 2006 yılına ait faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesinin ardından sanığın savunmasında İbrahim Uçak'ın kendisi adına emaneten benzin istasyonu açtığını, bu tür işlemlerde kullanıldığını ve hiç fatura kesmediğinin savunması karşısında; ele geçebilen faturalar üzerinde imza ve yazı incelemesi yaptırılması, İbrahim Uçak isimli kişi, şirketin diğer ortakları olan Y.

Y. ve Ş. K. ile faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek, faturaları kullanan kişilere sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeler olup olmadığının sorulmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,