Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/27938 K.2018/11660

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- İİK’nın 338. maddesine aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede,

İkinci haciz ihbarnamesine 11/04/2014 tarihinde vekille itiraz edildiğinden, vekilin beyanından asilin sorumlu tutulamayacak olması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken sanığın esasa yönelik savunmasının içeriği araştırılmadan beyanı doğrultusundaki gerekçe ile beraatine karar verilmesi hüküm sonuç itibarıyla doğru olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Tazminat talebine yönelik incelemede,

Şikayetçi vekilinin, 03/06/2014 havale tarihli şikayet dilekçesinde, İİK'nın 338. maddesi uyarınca cezalandırma isteği ile birlikte aynı Kanun'un 89/4. maddesi uyarınca tazminat isteminde bulunması karşısında, mahkemece İİK'nın 89/4. maddesindeki “İcra mahkemesi, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.” hükmü gözetilerek, İİK'nın 89/4. maddesi uyarınca tazminat talebi hakkında da hüküm kurulması gerekirken bu konuda hüküm kurulmaması,