Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/28205 K.2016/18668

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyanını vermemesinin gerekmesi karşısında, sanıkların yetkilisi oldukları şirketin şikayet tarihi olan 24/09/2009 tarihinden sonra da 2010/1 dönemi KDV beyannamesini verdiği, SGK primlerini ödediği, ...

Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 07/02/2014 tarihli yazısına göre söz konusu şirketin mükellefiyetinin şikayet tarihinden sonra 30/09/2010 tarihinde resen kapatıldığı, diğer yandan, yapılan zabıta araştırmasında da borçlu şirketin şikayet tarihi itibariyle adresini terk ettiği konusunda kesin bir tespitin yapılamadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, şikayet tarihinde ticaretin terk edildiğinin kesin olarak ispat edilemediği anlaşıldığından sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı bulunan sebeplerden düşeceğinin kararda gösterilmesi yerine, 5237 sayılı TCK'nın 51/2. maddesinin, İİK'nın 354. maddesinin tatbikinin gerektiği hallerde uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında verilen cezanın, şikayetçinin zararının giderilmesi şartına bağlı olarak tahliyesine şeklinde karar verilmesi,