Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/28288 K.2018/2679

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suç tarihi takibin kesinleştiği tarih olan 11.02.2012 olmasına rağmen karar başlığında 27.03.2013 olarak gösterilmesi, mahallinde giderilebilir nitelikte hata olarak kabul edilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanıklar müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

15.04.2014 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 20.05.2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2- Şikayetçi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

a) İİK’nın 338. maddesinden kurulan hükme yönelik incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

b) İİK’nın 333/a maddesinden kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanıkların üzerine atılı “ticari işletme yöneticisinin alacaklıları zarara sokmak kastı ile borcu ödememesi” suçunun takibi şikayete bağlı olup, icra takibinin 11.02.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, şikayetçi vekilinin İİK'nın 347. maddesinde düzenlenen, fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıllık süreler geçtikten sonra 26.03.2013 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle sanıklar hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,