Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/2926 K.2015/3444

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

2002 takvim yılına ait defter ve belgelerini 30.10.2007 tarihli tebligata rağmen ibraz etmeyen sanığın, defter ve belgelerin tebligat tarihinden sonra çalındığını ileri sürerek ibrazdan kaçınmış olması, defterleri vergi dairesine götürmek için araca koyduğunu ve buradan çalındığını savunmuş ise de, hırsızlık olayının 11.11.2007 günü akşam saatlerinde sanığın aracını park ettiği evinin önünde meydana gelmiş olması, hırsızların yararlanamayacakları şeyleri çalmalarının hayatın olağan akışına uygun düşmemesi,

hırsızlık olayına ilişkin 12.11.2007 tarihli olay yeri inceleme ve tespit tutanağında araçta herhangi bir hasara rastlanılmadığı ve defter ile belgelerin çalındığı hususundan bahsedilmemesi, sanığın iddia olunan hırsızlık olayının hemen akabinde verdiği ifadede, aracın kapısını açık unutmuş ya da yanlışlıkla kontak anahtarı ile açmış olabileceğini beyan etmesi bir bütün halinde değerlendirildiğinde, sanığın ibrazı istenen defter ve belgelerin çalındığına ilişkin savunmalarının kanıtlanamadığı ve 213 sayılı Kanunun 13/4. maddesindeki mücbir sebep kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı,

suçun tüm unsurları itibariyle oluşup sübuta erdiği ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden beraatine dair hüküm kurulması,