Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/30598 K.2018/11661

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İcra emrinin 04/01/2013 tarihinde borçlu şirketin vekiline tebliğ edildiği, ilamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazan borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de TCK'nın 20. maddesi uyarınca cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken, atılı suçun sermaye şirketlerinin tasfiye memurlarınca da işlenebileceği gözetilmeksizin şirketin tasfiyeye girdiği gerekçesiyle beraat kararı verilmesi hüküm sonuç itibarıyla doğru olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.