Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/31247 K.2016/13934

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 13.10.2008 tarihli mahkûmiyet hükmünün adres araştırılması yapılmadan 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre sanığa doğrudan tebliğe çıkartılmış olduğundan, yapılan bu tebligat işleminin usulüne uygun olmadığı, akabinde sanık müdafiinin belirtilen mahkûmiyet hükmüne yönelik öğrenme üzerine yaptığı temyiz itirazının 19.03.2010 tarihinde reddine karar verilmiş ise de, bu kararın da sanık müdafiine tebliğe çıkartılmadığı anlaşıldığından bahsi geçen ek karar kaldırılarak ve yine bu tarihten sonra kurulan 30.05.2011, 28.02.2012 ve 07.10.2015 tarihli ek kararların da hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek 13.10.2008 tarihli mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak yapılan incelemede;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış ve 03.02.2012 tarih ve 28193 (Mükerrer) sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6273 sayılı “Çek Kanunu'nda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 6. maddesiyle 5941 sayılı Çek Kanunu'na eklenen geçici 3. maddenin 7. fıkrası uyarınca, aynı Kanunla değişik 5941 sayılı “Çek Kanunu”na göre işlem yapılmak üzere, dava dosyasının hükmü veren mahkemeye gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.