KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/31411 E., 2018/2724 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2018
- Mahkemesi
- İcra Ceza Mahkemesi
- Suç
- 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hükümler
- Beraat
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Sanık ... ve ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,
Sanıkların şikayet tarihi itibariyle borçlu şirket yetkili temsilcileri olmadığının anlaşılması karşısında,
Eylemlere ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,
a- İİK'nın 345/a maddesindeki iflasını istememek suçunun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 376. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle;
borçlu şirketin kayıtlı olduğu Vergi Dairesinden şirketin muhasebecisi sorulup buradan, bunun mümkün olmaması halinde defterlerin teslim edildiği bildirilen sanık ...'a ulaşılarak ticari defterler, bilançolar, banka hesapları ve vergi dairesinden gönderilecek belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak,
şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesinin gerekip gerekmediği saptanıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, sadece kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden düzenlenen ve şikayet tarihindeki durumu açıkça belirtmeyip rapor tarihindeki mali durumu esas alan bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/31411, K. 2018/2724, 13 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama