Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/3159 K.2015/4892

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

08.08.2008 gün ve VDENR-2008-1468/24 sayılı vergi suçu raporunun 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçuna ilişkin olduğu, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın da vergi suçu raporuna atıf yapılarak aynı suçtan verildiği halde 05.02.2009 gün ve 2009/2457 Esas sayılı iddianamede mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporuna aykırı şekilde " 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek '' suçundan kamu davası açıldığı,

sahte fatura düzenlemek suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'' ve ''sahte fatura kullanmak'' eylemlerinin birbirine de dönüşmeyeceği dikkate alınıp, CMK'nın 223/8. madde ve fıkrası gereğince durma kararı verilerek, idareden, '' 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek '' suçundan 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,