Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/3251 K.2015/4842

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Sanık S.. Ç.. yönünden

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

II- Sanık C.. Ç.. yönünden ise

213 sayılı Kanunun 139/2. maddesi uyarınca, incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenlerden birinin varlığı önceden belirlenmeden faaliyetini sürdüren mükelleflere defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatlar hukuken geçerli olmamakla birlikte, sanık S.. Ç..'ın şirket işleri ile ilgilenen kişi olduğunu belirttiği diğer sanık C..

Ç..'ın dosya içerisinde mevcut olan ve yargılama aşamasında alınanan tek beyanında, ekonomik nedenlerle şirketin faaliyetini resmi olarak durdurduğunu bildirmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, işyerinin tebligat tarihinde faal olup olmadığı araştırılarak, kapatılmış olması halinde işyerinde vergi incelemesi yapılmasının mümkün olmadığı da gözetilerek sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,