Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/3257 K.2015/4530

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekilinin 15.04.2011 havale tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanığın temyizine hasren yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hükümden önce, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve ertelemeye göre daha lehe olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231 ve TCK'nın 7/2. maddeleri gereğince, sanık hakkında ''hükmün açıklanmasının geri bırakılması'' kararı verilip verilmeyeceği hususunun tartışılmaması,

2- Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının ertelenmesi karşısında, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendi yönünden sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından anılan fıkra hükmünün uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3- Hapis cezasının ertelenmesi nedeniyle denetim süresi içerisinde yeniden bir suç işlenmesi halinde TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca cezanın kısmen veya tamamen çektirilmesine karar verileceğinin ihtar edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4- Temel ceza alt sınırdan belirlenmesine rağmen TCK'nın 51/3. maddesi gereğince denetim süresinin gerekçe gösterilmeden üst hadden tayini suretiyle çelişki yaratılması,