Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/3286 K.2015/4829

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

213 sayılı Kanunun 139/2. maddesinde incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenlerden birinin varlığı önceden belirlenmeden mükelleflere defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatların hukuken geçerli olmayacağı, dosya içinde bulunan vergi suçu raporundan suç tarihinde sanığın ticari faaliyetine devam edip etmediği hususunun belirlenemediği, defter ve belge istem yazısının da 02.12.2010 tarihinde sanığın ikamet adresinde tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın suç tarihinde ticari faaliyetine devam edip etmediği araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden,eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- 5728 sayılı Kanun'la değişik 213 sayılı Kanun'un 359/a-2 maddesinde suça dair cezanın alt sınırının onsekiz ay hapis cezası olduğu halde temel cezanın bir yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2- Adli sicil kaydına göre hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan ve kayden 06.10.1944 doğumlu olup suç tarihinde altmışbeş yaşını doldurmuş bulunan sanığa verilen kısa süreli hapis cezasını, TCK'nın 50/3. maddesi geregince, aynı kanun maddesinin 1. fıkrasında yazılı tedbirlerden birine çevirmesi zorunluluğuna uyulmaması,