Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/33535 K.2016/13729

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükümden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile 2820 sayılı Kanun'un 114. maddesinde yapılan değişiklikle anılan suç için öngörülen cezanın bir aydan üç aya kadar hapis ve elli günden iki yüz güne kadar adli para cezası olduğu gözetilerek, TCK'nın 7. maddesi gereğince lehe Kanun belirlemesinin yapılmasında zorunluluk bulunması,

2-Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını isteyip istemediği sorulmaksızın ve CMK'nın 231. maddesindeki diğer objektif ve sübjektif koşullar tartışma konusu yapılmadan talebin bulunmadığı gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,