Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/33760 K.2016/16435

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Hükümden önce 27.04.2005 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 01.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyet Devletinin Para Birimi Hakkında Kanun'un 2. maddesine eklenen fıkranın "Adli ve İdari para cezalarının hesaplanması ve ödenmesinde Bir Yeni Türk Lirasının (1 YTL) altında kalan tutarların dikkate alınmayacağına" dair hükmünün gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında 468,00 TL yerine 468,75 TL ceza tayini,