Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/34255 K.2017/817

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkeme hükmü açıklar.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, mahkemece hükmün açıklanmasına gerekçe gösterilen Rize 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/11/2013 gün ve 2013/683 Esas, 2013/920 Karar sayılı ilamına konu 6222 sayılı Kanun'a aykırılık suçunun işlendiği 17/08/2013 tarihinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın kesinleşme tarihi olan 05/09/2013 tarihinden önce olması karşısında, koşulları oluşmadığı halde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

Kabule göre de,

2- 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten ve bu karar kesinleştikten sonra, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi durumunda, önceden verilen açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevirilmesi,

3- Suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde 18 yaşından küçük olması sebebiyle ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesi gereği hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,