Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/34347 K.2016/20673

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'in 25/04/2012 tarihli temyiz dilekçesinde hakim havalesi bulunmamakta ise de dilekçenin verildiği ...1. Asliye Ceza Mahkemesinin .... Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine ilişkin 25/04/2012 tarihli üst yazısında hakim imzasının bulunduğu ve temyiz isteminin yasal süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.05.2014 gün, 2013/7-465 Esas ve 2014/276 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 1219 sayılı Kanun'un 41. maddesinde öngörülen suçla korunan hukuki yararın kamu sağlığı, suçun mağdurunun ise toplumu oluşturan bütün bireyler olduğu cihetle; somut olayda, sanıklar hakkında aynı gün başka kişilere de diş tedavisi yaptıkları iddiasıyla açılan ve Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 12.06.2014 tarih ve 2013/4208 esas 2014/12909 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen mahkumiyet ilamının mevcut olduğunun anlaşılması karşısında, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda diş tedavisi yapan sanıklar hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek iki ayrı suçtan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,