Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/3439 K.2015/3268

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın terk ettiği bildirilen adresine doğrudan Tebligat Kanununun 35. maddesine uyarınca gerekçeli kararın tebliğ edilmesi nedeniyle yapılan tebligat geçersiz olup, öğrenme üzerine sanık müdafinin 22.05.2012 tarihli temyiz talebinin süresinde kabul edilerek,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede,

Anayasa’nın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, ticareti terk suçlarında duruşmaya çağrı kağıdının ya da mahkeme kararının sanığın terk ettiği ileri sürülen adresine tebliğ edilmesi geçersiz olup, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağından, sanığa Tebligat Kanununda 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler de dikkate alınmak suretiyle yeniden usulüne uygun olarak duruşmaya çağrı kağıdının tebliğini müteakip yargılamaya devam edilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,