Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/34531 K.2018/1489

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan vekilinin şikayet dilekçesi ile 1996/163673 ve 1999/203654 tescil numaraları ile “Kara Fırın” markasının (Eski adıyla) Türk Patent Enstitüsü nezdinde adlarına tescilli olduğunu, sanığın ise bu markayı kullanarak pastane işlettiğini belirterek şikayetçi olması üzerine, kolluk görevlilerince yapılan tespitte sanığın dava konusu markayı işyeri tabelasında “... Kara Fırın” şeklinde kullandığı belirlenmiş, alınan bilirkişi raporlarında “Kara Fırın” ibaresinin markanın ana unsuru olarak kullanıldığı ve bu haliyle sanığın eyleminin iltibas yoluyla marka hakkına tecavüz teşkil ettiği yönünde görüş bildirilmiş ve sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmişse de;

Dosyada mevcut belgelere göre sanığın dava konusu “Kara Fırın” markasını kullanım şekli ile katılanın marka tescil belgeleri incelendiğinde; sanığın kullanımının katılan adına tescilli marka ile karıştırılma ihtimali bulunmadığı ve 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A-1 maddesinde düzenlenen suçun oluşmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak, mahkumiyet hükmü kurulması,