Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/34713 K.2017/11802

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. 1-5237 Sayılı TCK'nın 44. maddesinde “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır”

hükmüne yer verilmesi, bir fiilden kastedilenin sanığın hareket veya hareketlerinin bir sonucu elde etmeye (bir suçu işlemeye) yönelik olması, bu nedenle de fiilde birden fazla hareketin bulunabilmesi karşısında; sanığın ana dosyada 13 adet bandrolsüz, birleşen 2012/359 esas sayılı dosyada 302 adet sahte bandrollü, 37 adet başka bir esere ait bandrol yapıştırılmış usulsüz bandrollü, birleşen 2012/356 esas sayılı dosyada 1 adet başka bir esere ait bandrol yapıştırılmış usulsüz bandrollü, 71 adet bandrolsüz, birleşen 2012/286 esas sayılı dosyada 82 adet bandrolsüz, birleşen 2012/338 Esas sayılı dosyada 46 adet sahte bandrollü,

43 adet başka bir esere ait bandrol yapıştırılmış usulsüz bandrollü, 7 adet bandrolsüz kitapları sattığı nazara alındığında, tespit edilen sanığın eyleminin TCK'nın 44. maddesi aracılığıyla 5846 sayılı Kanun'un 81/9. maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 81/4 maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2-Ana dosyada suç tarihinin 17/04/2012, iddianame tarihinin 04/05/2012, birleşen 2012/286 esas sayılı dosyada suç tarihinin 04/04/2012, iddianame tarihinin 26/04/2012, birleşen 2012/338 esas sayılı dosyada suç tarihinin 18/04/2012, iddianame tarihinin 16/05/2012, birleşen 2012/359 esas sayılı dosyada suç tarihinin 14/05/2012, iddianame tarihinin 31/05/2012 ve birleşen 2012/356 esas sayılı dosyada suç tarihinin 05/05/2012, iddianame tarihinin 29/05/2012 olduğu anlaşılmakla;

suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle yapılan incelemede, ana dosya ile birleşen 2012/286 ve 2012/338 esas sayılı dosyalar açısından tek suç oluştuğu ancak sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işlemesi sebebiyle hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği, birleşen 2012/359 ve 2012/356 esas sayılı dosyalar açısından da tek suç oluştuğu ancak sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında,

değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işlemesi sebebiyle hakkında

TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, ana dosya ile birleşen tüm dosyalar açısından yasal olmayan gerekçeyle eylemlerin tek suç oluşturduğu kabul edilerek zincirleme suç hükümlerinin uygulanması hususları,

Aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında hapis ve adli para cezasına birlikte hükmedildiği dikkate alınarak yapılan incelemede, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ancak hapis cezalarında uygulanabileceği gözetilmeden, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerekirken, ayrım yapılmadan hükmolunan adli para cezası hakkında da tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın vasisi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek,