KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/34802 E., 2017/9690 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Kasım 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
355 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 Sayılı TCK'nın 44. maddesinde “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır”
hükmüne yer verilmesi, bir fiilden kastedilenin sanığın hareket veya hareketlerinin bir sonucu elde etmeye (bir suçu işlemeye) yönelik olması, bu nedenle de fiilde birden fazla hareketin bulunabilmesi karşısında; 12 adet sahte bandrollü ve 118 adet bandrolsüz kitapları satması ve bu kitaplar ile ilgili herhangi bir şikayetin bulunmaması nazara alındığında, tespit edilen sanığın eyleminin TCK'nın 44. maddesi aracılığıyla 5846 sayılı Kanun'un 81/9. maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 71/1 ve 81/13 maddeleri uyarınca hüküm kurulması,
Kabule göre;
1-Hükmün 2. fıkrasında, 5846 sayılı Kanun'un 81/13 maddesi uyarınca temel cezada 1/3 oranında artırım yapıldığı belirtildikten sonra "1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde hüküm kurulması gerekirken, hüküm fıkrasının "1/3 oran" yazıldıktan sonra eksik bırakılması,
2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu ve TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
3-Tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/34802, K. 2017/9690, 15 Kasım 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama