Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/3513 K.2015/2064

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1- Tazminata ilişkin olarak kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- İİK'nın 338. maddesi uyarınca kurulan hükme yönelik olarak yapılan incelemede ise;

CGK'nın 2013/11-472 E. 2014/533 K. ve 2014/11-301 E. 2014/551 K. sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, dava açan belge olması nedeniyle müşteki tarafından icra ceza mahkemesine verilecek olan şikâyet dilekçesinin, şüpheli veya şüphelilerin isimleri ve şikâyet konusu olaya ilişkin bilgileri taşıması gerekli olmakla birlikte, bu dava dilekçesinin 5271 sayılı CMK’nın 170. maddesinde belirtilen iddianamenin bütün şekil şartlarını içermesi zorunluluğu bulunmamasına göre, somut olayda 06.07.2012 havale tarihli şikayet dilekçesi ve ekindeki takip dosyasından borçlu şirketin yetkili temsilcisinin Soner Karaman olduğu, ancak haciz ihbarnamesine şirket vekili tarafından itiraz edilmesi karşısında, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde red kararı verilmesi,