KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/35256 E., 2017/623 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Şubat 2017
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hükümler
- Mahkumiyet, Beraat
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
I) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne ilişkin yapılan incelemede,
Sanığın 29.04.2011 tarihli celsede, dava konusu yerin, damadı olan diğer sanık ... ile kendisinin ortak yeri olduğunu, meyve ağaçlarını da ortak olarak birlikte diktiklerini ikrar etmesi karşısında, atılı suçtan mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
II) Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede,
Orman idaresinin 06.02.2013 günlü yazısında, dava konusu yere ilişkin orman kadastrosu ve 2/B çalışması olmadığının belirtilmesi ve Asliye Hukuk Mahkemeleri ile Kadastro Mahkemesinin de orman idaresi aleyhine dava konusu yere ilişkin açılmış bir davanın bulunmadığına dair cevabi yazıları karşısında tebliğnamenin (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
1) Dava konusu yerin orman kadastrosu yapılmamış yer olması ve sanığın eyleminin de yeniden tarla açma eylemi olmaması nedeniyle, 6831 sayılı Kanunun 93/2. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden fazla cezaya hükmolunması,
2) Dava konusu yerde bulunan ve sabit tesis niteliğinde olan meyve ağaçlarının müsaderesi yerine, yedi eminde mevcut olmayan orman emvalinin müsaderesine dair karar verilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/35256, K. 2017/623, 1 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama