KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/35325 E., 2017/5595 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Haziran 2017
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Kesilen ağaç sayı ve miktarı nazara alınarak hapis cezasının alt sınırdan tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamış, suça sürüklenen çocuk hakkında temel ceza belirlenirken 6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesi uyarınca tayin olunacak cezanın suça konu emvalin yakacak nitelikte emval veren ağaç olması nedeniyle aynı maddenin 2. cümlesi uyarınca yarı oranında indirilmesi daha sonra ağaç kesme eyleminde motorlu testere kullanılması nedeniyle 4. fıkra hükmü gereğince cezanın bir kat artırılması gerektiği gözetilmemiş ise de sonuç ceza değişmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yükletilen suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
5275 sayılı Kanun'un 106/4-11. maddesine göre çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmeyerek yazılı şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/35325, K. 2017/5595, 12 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama