Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/35326 K.2016/19210

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihi olan 2006 yılı itibariyle yürürlükte bulunan 6831 sayılı Orman Kanununun 91. maddesinin, 5728 sayılı Kanunun 198 maddesi ile değiştirilmesi karşısında, temyiz denetimine imkan sağlayacak şekilde, değişiklikten önceki ve sonraki kanun hükümleriyle ayrı ayrı uygulama yapılarak bulunacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe kanun değerlendirmesi yapılmadan ve yapılacak uygulamada yeni yasanın lehe sonuç doğurduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Sanıklar ...,... ve ...'in katılan idarenin zararını taksitler halinde karşılamak istediklerini belirtmelerine göre, atılı suçla ilgili kesilen emvalin değeri olan zarar miktarının sanıklardan ödenmesi istenerek sanıklar hakkında CMK 'nın 231/9. maddesinin uygulanma ihtimalinin değerlendirilmemesi,

Kabule göre de;

1- Sanıklar hakkında uygulama yapılırken 5278 sayılı kanun değişikliği öncesi yürürlükte bulunan 91/son uyarınca 2 misli arttırım tabirinden 2+1 kat ceza verilmesi gerektiği gözetilmeyerek sanık hakkında eksik ceza tayini,

2- Suç tarihinden sonra 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK'nın 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi durumunda TCK'nın 50/6. maddesi uyarınca kısmen veya tamamen hapse çevrileceğinin belirtilmesi,