KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/3541 E., 2015/2654 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Haziran 2015
- Tebliğname No
- IC - 2013/18334
- Mahkemesi
- Antalya 4. İcra Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 29/11/2012
- Numarası
- 2012/934 (E) -2012/1572 (K
- Suç
- 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,
1- Sanık A.. Ç.. hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,
Uşak Ticaret Sicil Müdürlüğünün 15.11.2012 gün ve 2383 sayılı yazısına göre sanığın şikayet tarihi itibariyle borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmadığının anlaşılması karşısında, yüklenen suçun unsurları oluşmadığı cihetle,
Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2- Sanık M.. Ç.. hakkında kurulan hükme yönelik incelemede ise,
İİK'nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanunun 179 ve 6762 sayılı TTK’nın 324. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespiti açısından öncelikle borçlu şirketin kayıtlı olduğu Vergi Dairesinden şirketin muhasebecisi sorulup buradan, bunun mümkün olmaması halinde sanığa ulaşılarak ticari defterler, bilançolar, banka hesapları ve vergi dairesinden gönderilecek belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak,
şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesinin gerekip gerekmediği saptanıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, borçlu şirketin ticari defterlerinin temin edilemediğinden bilirkişi incelemesi yaptırılamadığı gerekçesiyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/3541, K. 2015/2654, 11 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama