Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/35667 K.2016/14951

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

İddianamede, sanığın dava konusu yerdeki çalılıkları yaktığının ve amacının burayı meyve bahçesi yapmak olduğunun, dava konusu yerin ormanlık bölgeye 6 metre uzaklıkta olduğunun anlatılmasına, mahallinde yapılan keşif sonrasında dava konusu yerin ormanlık alanda kaldığının anlaşılması üzerine 6831 sayılı Kanun’un 93. maddesi uyarınca ek savunma hakkı da verilmiş olmasına göre tebliğnamedeki 2 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 326/2. maddesi uyarınca, sanığa, aleyhine olan bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmadan, sanık müdafiinin beyanlarıyla yetinilmek suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,