Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/35691 K.2018/11583

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Üst Cumhuriyet savcısının 16/12/2013 gününde verilen hükme yönelik 10/01/2014 e-imza tarihli temyiz istemi, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir aylık süre içerisinde olduğundan tebliğnamedeki red düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Dava konusu yerde bulunan meyve fidanlarının müsaderesine mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda sanığın 333 numaralı orman bölmesinden Şubat ayı 2013 yılı başında suça konu emvalleri kestiği tespit edilmesine rağmen, sanık hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,