Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/3571 K.2015/2968

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, 1) Sanık Y.. G.. hakkında kurulan hükme yönelik incelemede, Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin verilen kararın usul ve Kanuna aykırı bulunduğuna ilişkin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2) Sanık S.. G.. hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 611 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, Sincan Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 30.04.2012 tarih ve 14842 sayılı yazısına göre sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirketin mükellefiyetinin 26/10/2011 tarihi itibariyle re'sen terk ettirildiği ve 10.05.2012 tarihinde ticaret sicil adresinde yaptırılan zabıta araştırmasında, "bahse konu adresin iş merkezi olduğu,

iş merkezi numaralarının 6'da son bulduğu, binadan ve çevreden yapılan araştırmada evrakta belirtilen şirket hakkında bilgi sahibi olana rastlanmadığının" tespit edilmesi karşısında sabit olan suçtan sanığın mahkumiyetine kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,