Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/3668 K.2015/4709

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I) Sanık M.. Ö.. ve H.. Ö.. hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik incelemede,

Kısa kararda sanık M.. Ö.. hakkında hükmedilen hapis cezasının günlüğü 20,00 TL'den paraya çevrilmesi sonucu 3.600,00 TL adli para cezasına hükmedilmesine rağmen gerekçeli kararda 100,00 TL olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yükletilen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanıkların temyiz itirazları yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

II) Sanık M.. Ö.. hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Sanığın üzerine atılı “alacaklısını zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek” suçunun takibi şikayete bağlı olup, sanık lehine 18/12/2006 tarihinde rehin sözleşmesinin düzenlendiği ve suç tarihinden itibaren şikayetçi vekilinin İİK'nın 347. maddesinde düzenlenen süreler geçtikten sonra 15.09.2011 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,