Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/3715 K.2015/4270

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın yokluğunda verilen hükümde 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesine göre aynı adrese daha önceden tebligat yapılmış olması koşuluyla sonraki tebligatların yapılabileceği gözetilmeden doğrudan aynı madde uyarınca tebligat yapılması nedeniyle öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarih, 2012/16.HD.-527 Esas, 2013/14 sayılı kararında yapılan hacizde, borçlu şirketin herhangi bir adres bırakmaksızın adresi terk etmiş olması ve başkaca tespit edilebilecek bir adresinin de olmaması nedeniyle ticareti terk suçu yönünden suçun işlendiğinin bu tarihte öğrenildiğinin kabulü gerektiği, bu sebeple haciz tarihi olan 18.11.2011 tarihinin suç tarihi olarak kabulü ile bu tarihte sanığın borçlu şirketin yetkilisi olup olmadığının araştırılması gerektiği gözetilmeden,

2) Borçlu şirketin vergi dairesine verdiği en son tarihli beyanname örneklerinin getirtilerek, ticari faaliyetine devem edip etmediği araştırılmadan eksik inceleme ile sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

3 ) Kabule Göre de;

30.07.2003 gün ve 251184 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4949 sayılı İİK'da değişiklik yapılmasına dair kanunun 99. maddesi ile İİK'nın 352. maddesine eklenen fıkra uyarınca dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak