Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/3947 K.2015/4691

Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2. ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yokluğunda verilen hükümde, (…..temyiz süresinin başlangıcının “tebliğ/tefhimden itibaren”…….) şeklinde yanıltıcı gösterilmesi nedeniyle öğrenme üzerine gerçekleştirilen, 01.02.2013 tarihli talebinin temyiz talebi sayılarak ve temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın savunması ve verdiği dilekçelerde imzaların kendisine ait olmadığını bildirmesi karşısında, imzanın kendisine ait olup olmadığına ilişkin bilirkişi raporu aldırılmadan ve bununla ilgili Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/804 Esas ve 2012/865 Karar numaralı dosyası getirtilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2) Borçlu şirketin hangi tarih itibariyle re'sen terk ettirildiği Kartal Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne sorularak, buna göre şikayet hakkının süresinde olup olmadığı araştırımadan sanığın cezlandırılmasına karar verilmesi,

3) İcra dosyasındaki ödeme emrinin tebliğine ilişkin tebligat parçasının tamamının yargılama dosyası içerisinde bulundurulmaması,