KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/4216 E., 2016/14400 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2016
- Mahkemesi
- İcra Ceza Mahkemesi
- Suç
- 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,
1- İİK'nın 337/a maddesine ilişkin olarak sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede,
Sanıkların borçlu şirketin yetkilisi olmadığı anlaşılmış olmakla, eylemlere ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2- İİK'nın 337/a maddesine ilişkin olarak sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,
Borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde, ticaret sicilde kayıtlı bulunduğu “.... Mahallesi .... Caddesi .... Sokak ...... İşhanı No:---- Kat:---- Daire--- ..../...” adresinde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden en son verilen beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
3- İİK'nun 331. maddesine ilişkin sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,
Sanıklar ..., ... ve ...'nin borçlu şirketteki hisselerini suç tarihinde ... ve ...'na satmaları nedeniyle şikayetçi olunduğunun anlaşılması karşısında; hisse devirlerine ilişkin noter sözleşmesi örnekleri getirtilip incelenmeden ve bu devirlerin alacaklıyı zarara uğratmak kasdıyla olup olmadığı tartışılmadan, hisse devirlerinin iptaline ilişkin tasarrufun iptali davası açılıp açılmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/4216, K. 2016/14400, 4 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama