Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/4442 K.2015/2184

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanunun 3. maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmediği gibi hükümde alt sınırdan uzaklaşılmasına gerek görülmediği belirtilmesine rağmen gün adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak ve hakkaniyet ölçülerine uyulmayarak fazla ceza tayin edilmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2-Sanığa yükletilen suçta giderilmesi gereken somut zararın ve sanığın adli sicil kaydının bulunmaması karşısında, tekrar suç işlemekten çekineceğine dair kanaat getirilerek hapis cezasının ertelenmesine karşın, yerinde görülmeyen gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi

3-Hapis cezasının ertelenmesi nedeniyle denetim süresi içerisinde yeniden bir suç işlenmesi halinde TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca cezanın kısmen veya tamamen çektirilmesine karar verileceğinin ihtar edilmesi gerektiği halde, infazda tereddüte yol açacak şekilde cezanın infaz kanununa göre infazına şeklinde karar verilmesi,

4-TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının, infazda duraksamaya yol açacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,

5-Suç tarihi 29/06/2010 olduğu halde gerekçeli karar başlığında 30/06/2010 yazılması,

6- Sadece B.. L.. adlı firmaya ait marka hakkının ihlal edilmesine rağmen, marka hakkı ihlal edilmeyen ve suçtan zarar görmeyen diğer firmaların da karar başlığında katılan olarak gösterilmesi,