Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/4568 K.2015/3379

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkta yakalanan dava konusu bandrolsüz eserler üzerinde hak sahibi olan ...'nin sanıktan şikayetçi olup, hak sahibi olduklarını ispatlamaları karşısında, eylemin 5728 sayılı Kanun ile değişik 5846 sayılı Kanunun 71/1 ve 81/13. maddelerine uyduğu gözetilmeden yerinde görülmeyen ve yasal olmayan gerekçeyle aynı Kanunun 81/4. maddesi uyarınca uygulama yapılması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğunun belirtilmesi, UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında ... Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince 06/12/2011 tarih ve 2011/114 Esas, 2011/418 Karar sayılı karar ile verilip, aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/4641 esasında kayıtlı olan dosyanın mevcut olduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosya getirtilip incelenerek mümkünse birleştirilmesi, mümkün olmaması halinde suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp sonucuna göre TCK'nın 43. maddesi 1. fıkrası son cümlesi de gözetilerek, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,