Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/4718 K.2015/2634

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08/04/2014 tarih 2013/591 Esas 2014/171 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğunun belirtilmesi, UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında daha önceden onanarak kesinleşen Adana 1. Çocuk Mahkemesinin 15/07/2009 tarih, 2008/1017 Esas – 2009/657 Karar sayılı dava dosyasının mevcut olduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosya getirtilip incelenerek, suç, iddianame ve hüküm tarihleri dikkate alınıp, sonucuna göre TCK'nın 43. maddesi 1. fıkrası son cümlesi de gözetilerek, suça sürüklenen çocuğun bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,