Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/4914 K.2016/18506

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, 1-İddianamedeki anlatıma ve sevk maddelerine göre 7201 sayılı Tebligat Kanunu'na aykırılık suçundan açılmış dava bulunmadığı gözetilmeyerek davasız yargılama ilkesine aykırı olarak değinilen suçtan mahkumiyet hükmü kurmak suretiyle CMK'nın 225/1.maddesine muhalefet edilmesi, 2-Kabule göre de;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 1. maddesinde ''Kazaî merciler, 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile il özel idareleri, belediyeler, köy hükmî şahsiyetleri, barolar ve noterler tarafından yapılacak elektronik ortam da dâhil tüm tebligat, bu Kanun hükümlerine göre ...

Teşkilatı Genel Müdürlüğü veya memur vasıtasıyla'' yapılacağının düzenlendiği, dava konusu olayda ise...

Bankası tarafından katılana iadeli taahhütlü posta gönderisi olarak ihtarnamenin gönderildiği, değinilen Kanun hükmü karşısında suça konu gönderinin tebligat vasfının bulunmadığı gözetilerek atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, ayrıca sanığa ek savunma hakkı da tanınmayarak CMK'nın 226. maddesine muhalefet etmek suretiyle mahkumiyet kararı verilmesi,