Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/5017 K.2015/3419

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın eyleminin 5846 sayılı Kanun'un 81/13 yollamasıyla 71. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu gözetilmeden 81/4. maddesi gereğince hüküm tesisi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere,bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğunun belirtilmesi, karşısında mahkemece suç tarihlerinin birbirine yakın olduğu, suç tutanağının düzenlenmesiyle suçun kesintiye uğradığı belirtilerek sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmadığı gerekçeli kararda belirtmiş ise de, hukuki kesintinin suç tutanağı ile değil iddianame ile oluşacağı, ilk eylem nedeniyle sanık hakkında iddianame ile dava açılmadan ikinci suç işlendiğinden hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde eylemler iki ayrı suç kabul edilerek hüküm tesisi,