Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/5066 K.2015/7123

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Tekerrüre esas adli sicil kaydı olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylem nedeniyle sanık hakkında İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 13/12/2010 tarih ve 2009/48 Esas, 2010/501 sayılı kararı ile verilip Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 02/12/2014 tarihli ilamı ile bozularak mahkemesine gönderilen dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyanın getirtilip incelenerek mümkünse birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde suç ve iddianame tarihleri nazara alınıp, hukuki kesintinin iddanamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

2- Kabule göre de;

a) Suç tarihinde sanıktan ele geçirilen ve yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapora göre de, kopya ve bandrolsüz olduğu anlaşılan eserlere ilişkin U. F. LTD ŞTİ ve F. F. Y. Dağıtım ve Reklamcılık AŞ vekilinin, soruşturma aşamasına da hak sahipliği belgeleri ibraz ederek “S. ve H. F." adlı sinema eserlerinin kopyalanması nedeni ile şikayette bulunduğu, bu nedenle 5846 sayılı Kanun'un 81/13. maddesi yollaması ile 71/1. maddesi göre hüküm kurulması gerekirken hukuki nitelendirme hataya düşülerek 81/4. maddesi gereğince hüküm kurulması,

b) TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, sanığın 1. fıkranın (c) bendinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,