Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/5146 K.2015/4403

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere,bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle;UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında olan İstanbul 3. Fikri ve Sınai Haklar Ceza mahkemesince 25/11/2014 tarih ve 2011/314 esas,2014/671 karar sayılı dosyası bulunduğu gibi İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza mahkemesince 17/04/2012 tarih ve 2011/220 esas,2012/250 sayılı karar ile verilip aynı gün incelemesi yapılan

ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/5807 esasında kayıtlı, İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza mahkemesince 05/03/2013 tarih ve 2011/430 esas,2013/159 sayılı karar ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve sanık yönünden bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/12224 esasında kayıtlı, İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza mahkemesince 08/03/2012 tarih ve 2011/381 esas,2012/153 sayılı karar ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/5481 esasında kayıtlı dava dosyalarını da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyalar getirtilip incelenerek mümkün olanların birleştirilmesi, kesinleşmiş olanların ise suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler ile 53/1-a,b,d,e fıkrasındaki haklar yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,