KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/5207 E., 2015/3095 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2015
- Tebliğname No
- 7 - 2012/75743
- Mahkemesi
- İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 31/10/2011
- Numarası
- 2009/405 (E) ve 2011/616 (K
- Suç
- 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas-2014/171 sayılı kararında açıklandığı üzere bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğunun belirtilmesi;
UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanığın temyize konu 19/10/2009 tarihli eyleminden dolayı düzenlenen 08/12/2009 tarihli iddianamesi ile suç tarihinden önceki eylemlerine yönelik hukuki kesinti oluşturduğu görülmüş ise de suç tarihinden sonra 28/11/2009 tarihinde bandrolsüz kitap sattığı iddiasıyla İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2009/315 Esas ve 2011/107 Karar sayılı dosyası üzerinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olması karşısında; ilk iddianame tarihine kadar tespit edilen eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş tek suç olacağı da gözetilerek,
mükerrer yargılama yapılmasının önlenmesi ve zincirleme suç hükümlerinin varlığının tespiti bakımından; sanık hakkında anılan dosyanın celbi sağlanarak, dosyanın bu davayı ilgilendiren kısımlarının onaylı örnekleri dosya içerisine konulup suç tarihleri de nazara alınarak sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/5207, K. 2015/3095, 22 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama