Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/529 K.2015/1138

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından İşin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmalann temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1) 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Yasası'nın 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan İdare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen orman emvallerinin değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

2) Sanıklar hakkında mahkumiyet kararı 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Orman Kanununa göre verilmiş bulunmasına göre suça konu emvalin 5237 Sayılı TCK'nin 54. maddesi gereği müsaderesi yerine 6831 Sayılı Kanunun 93/3. maddesi gereği müsaderesine karar verilmesi,

3) Sanık ... hakkında kurulan hüküm bölümünde; 5728 Sayılı Kanunun 200. maddesi ile getirilen değişiklikler lehe kabulü ile hüküm kurulmasında, öncelikle temel cezanın 6831 Sayılı Kanunun değişik 93/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası olarak tayini sonrasında yerin orman kadastro sınırları içinde kalması sebebi ile aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca bir kat arttırılarak 12 ay hapis cezası olarak tayini gerekirken, yazılı şekilde 1 yıl hapis cezası verilmekle sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanıkların temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının;

vekalet ücretine hükmedilen hüküm fıkrasından ''ve nisbi 660 TL olmak üzere toplam 1.320 TL'' ibaresi çıkarılmak, hüküm fıkrasından müsadereye ilişkin bölüm çıkartılarak yerine ''Suça konu zeytin fidanlarının 5237 Sayılı TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine" ibaresi eklenmek, sanık ... hakkında kurulan hükümden" 6831 Sayılı Kanunun 93/2. maddesi gereğince... takdiren 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılıp yerine "6831 Sayılı Kanunun 5728 Sayılı Kanun ile değişik 93/1. maddesi uyarınca sanığın takdiren 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,