Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/5426 K.2016/20430

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Eylem tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanun'un 256. maddesi ile değişik 5/2. maddesinde; ''Yurt dışında oynatılan her çeşit bahis veya şans oyunlarının internet yoluyla ve sair suretle erişim sağlayarak Türkiye'den oynanmasına imkân sağlayan kişiler, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasıyla cezalandırılır.'' şeklindeki düzenleme karşısında; suçun oluşumu için, kişinin bahis veya şans oyunlarını oynaması için başkalarına imkan sağlamasının gerekeceği, sadece yurt dışı bağlantılı bahis sitelerine girmenin suçun oluşumu için yeterli olmayacağı cihetle;

Somut olayda; sanığa ait yerde yapılan aramada sadece bilgisayarın ele geçmesi, herhangi bir maç kuponu, bülten ve listeler gibi delillerin ele geçmemiş ve bahis oynatılan kişilerin tespit edilememiş olması, sanığın aşamalarda ısrarla kimseye bahis oynatmadığını, sadece kendisinin oynadığını savunması ve alınan bilirkişi raporlarında bilgisayar üzerinde yapılan tespitlerin bilirkişi tarafından bir sonuca bağlanmamış bulunması karşısında; ülkede yasal olarak faaliyet gösteren sanal bayiler ile bilişim ve bahis konusunda uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetine ele geçen eşyalar ile dosyanın bütün halinde tevdi edilerek,

sitelere hangi tarihlerde kaç kez girildiği, kupon oluşturulup oluşturulmadığı, bakiye olup olmadığı, sanığın bireysel kullanıcı mı yoksa yasa dışı bahis oynatacısı mı olduğu hususlarında yeniden ve açıklayıcı rapor alınmasından sonra hukuki durumun takdiri gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre ise;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,