Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/5642 K.2015/5511

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, ticari amaçla işyerinde korsan ve bandrolsüz DVD ve CD bulundurmak şeklinde gerçekleşen eyleminin, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 5846 sayılı Kanun'un 5101 sayılı Kanun ile değişik 81/9-1-b ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 5846 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 81/4. maddelerinde düzenlenen suça uyduğu gözetilerek, suç ve karar tarihlerinde yürürlükte bulunan yasa hükümleri birlikte ele alınıp, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca önceki ve sonraki yasaların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle denetime olanak sağlayacak biçimde lehe olan hüküm belirlenerek sanığın cezalandırılması yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

Hükümden önce 27.04.2005 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 01.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyet Devletinin Para Birimi Hakkında Kanun'un 2. maddesine eklenen fıkranın "Adli ve İdari para cezalarının hesaplanması ve ödenmesinde Bir Yeni Türk Lirasının (1 YTL) altında kalan tutarların dikkate alınmayacağına" dair hükmünün gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında 41.666 TL yerine 41.667 TL hesaplanarak fazla ceza tayini,