Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/59 K.2015/4934

4207 sayılı Tütün Ürünlerinin Zararlarının Önlenmesi ve Kontrolü Hakkında Kanun’a aykırı davranmaktan İ.. T.. hakkında, aynı Kanun’un 5/2. maddesi uyarınca 1.233,00 Türk lirası İdarî para cezası ile cezalandırılmasına dair Kütahya Valiliği Halk Sağlığı Müdürlüğünün 21/04/2010 tarihli 2014/30 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Kütahya 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/06/2014 tarihli ve 2014/175 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 04/11/2014 gün ve 65676 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/11/2014 gün ve KYB.2014-367386 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

4207 sayılı Tütün Ürünlerinin Zararlarının Önlenmesi ve Kontrolü Hakkında Kanun’un “Tütün ürünlerinin yasaklanması “ kenar başlıklı 2’nci maddesinde;

(1) Tütün ürünleri;

a) Kamu hizmet binalarının kapalı alanlarında,

b) Koridorları dahil olmak üzere her türlü eğitim, sağlık, üretim, ticaret, sosyal, kültürel, spor, eğlence ve benzeri amaçlı özel hukuk kişilerine ait olan ve birden çok kişinin girebileceği (ikamete mahsus konutlar hariç) binaların kapalı alanlarında,

c) (Değişik bent; 24/05/2013-6487 S.K./26. md) Hususi araçların sürücü koltukları ile taksi hizmeti verenler dâhil olmak üzere karayolu, demiryolu, denizyolu ve havayolu toplu taşıma araçlarında,

ç) Okul öncesi eğitim kurumlarının, dershaneler, özel eğitim ve öğretim kurumlan dahil olmak üzere ilk ve orta öğrenim kurumlarının, kültür ve sosyal hizmet binalarının kapalı ve açık alanlarında,

d) Özel hukuk kişilerine ait olan lokantalar ile kahvehane, kafeterya, birahane gibi eğlence hizmeti verilen işletmelerde tüketilemez.

“Ceza hükümleri” kenar başlıklı 5'inci maddesinde;”

(1) (Değişik fıkra: 04/07/2012 - 6354 S.K./11. md.) 2 nci maddenin birinci ve dördüncü fıkralarında belirtilen alanlarda tütün ürünleri tüketenler ile 3 üncü maddenin ikinci fıkrasına aykırı hareket edenler, 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 39 uncu maddesi hükmüne göre cezalandırılır.

Üçüncü maddenin onikinci fıkrasına, kamu hizmet binalarının kapalı ve açık alanlarında aykırı davranan kişilere ilgili idari birim amirinin yetkili kıldığı kamu görevlileri tarafından; özel hukuk kişilerine ait ve herkesin girebileceği binaların kapalı ve açık alanları ile sokak veya kamuya ait sair alanlarda aykırı davranan kişilere ise belediye zabıta görevlilerince, elli Türk Lirası para cezası verilir.

Meydana gelen çevre kirliliğinin ilgili kişi tarafından derhal giderilmesi hâlinde idari para cezasına karar verilmeyebilir.

(2) (Değişik fıkra: 13/02/2011-6111 S.K 202. mad.) 2 nci maddenin (a) bendi hariç birinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarında belirtilen yasakların uygulanması ve tedbirlerin alınması ile ilgili yükümlülüklerini yerine getirmeyen işletme sorumlularına ,*1* (Mülga ibare: 04/07/2012 - 6354 S.K./11. md.) mahalli mülki amir tarafından bin Türk Lirasından beşbin Türk Lirasına kadar idari para cezası verilir." Hükümleri yer almaktadır. Bu itibarla;

4207 sayılı Tütün Ürünlerinin Zararlarının Önlenmesi ve Kontrolü Hakkında Kanun gereği kamu hizmet binalarının kapalı alanlarında, koridorları dahil olmak üzere her türlü eğitim, sağlık, üretim, ticaret, sosyal, kültürel, spor, eğlence ve benzeri amaçlı özel hukuk kişilerine ait olan ve birden çok kişinin girebileceği (ikamete mahsus konutlar hariç) binaların kapalı alanlarında tütün tüketimi yasağına uyulup uyulmadığının denetlenebileceği mümkün olmakla beraber avukatlık bürolarının ilgili Kanun’da belirtilen eğitim, sağlık, üretim, ticaret, sosyal, kültürel, spor,

eğlence ve benzeri amaçlı özel hukuk kişilerine ait olan ve birden çok kişinin rahatlıkla girebileceği kamuya açık yerlerden olmadığı, avukat ile müvekkillerinin özel görüşme yaptıkları özel bir çalışma alanı olduğu bu suretle idari yaptırıma konu kabahatin unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, itirazın bu yönlerden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;