Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/6068 K.2015/3079

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararı aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" ve diğer objektif ve sübjektif koşulların varlığı halinde, CMK'nın 231/5. madde ve fıkrası gereğince, sanık hakkında aynı yasanın 231/6-c maddesi de değerlendirilerek tespit edilen söz konusu zararın giderilmesi durumunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı kararında; "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından biri olan zarardan kast edilen maddi zarar olup, bu zararın belirlenmesinde teknik bilgiye ihtiyaç duyulmayan hallerde hakim, kanaat verici basit bir araştırma yaparak zararı belirlemelidir." denilmektedir.

Bu ilkeler çerçevesinde her olaya özgü ayrı değerlendirme yapılarak, maddi zararın kanaat verici basit bir araştırma ile tespit edilebilmesi gerekir.

Katılanın marka hakkının ihlali suretiyle meydana gelen zararın, dosya kapsamına göre basit bir araştırma ile tespitinin mümkün olmaması, katılanın dosyaya yansıyan doğrudan herhangi bir zararının bulunmaması karşısında, bir taraftan sanığın ikrarı lehe kabul edilerek TCK'nın 62. maddesi ayrıca sabıkasız oluşu, olayın işleniş şekline göre TCK'nın 51. maddesi ile uygulama yapılırken, diğer taraftan sanığın müştekinin zararını giderdiği yönünde herhangi bir çabasının olmadığı ve olayın oluş şekli, suçun işlenmesindeki özellikler gerekçe gösterilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına kararı verilerek çelişkiye düşülmesi,