Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/616 K.2015/595

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 23.09.2009 tarihli orman bilirkişi raporunda 1946 tarihli orman kadastrosuna göre yerin orman sayılan yerden olduğu, 22.06.2009 tarihli fen bilirkişi raporunda, dava konusu yerin tapulama harici bırakıldığı, olay mahalinde yapılan ikinci keşif sonucu alınan orman bilirkişi raporunda ise dava konusu yerin 2008 yılında yapılan orman tahdidine göre kesinleşmiş devlet ormanı içerisinde kaldığı, fen bilirkişi raporunda da orman tahdit çalışmasının 1943 yılında kısmi yapıldığı, tapulama çalışmalarının 1968 yılında kısmi yapıldığı, yapılan kısmi çalışmalarda dava konusu sahada her hangi bir işlem yapılmadığı,

1943 yılında yapılan orman tahdit projesinin tarafınca tesbit edilemediği, 2009 yılında orman idaresince çalışmalar yapıldığı fakat bunun da kesinleşmeden bırakıldığı belirtildiğine göre, bilirkişi raporları arasındaki çelişkilerin giderilebilmesi için konusunda uzman orman ve fen bilirkişilerinin de bulunduğu 3 kişilik heyet marifetiyle olay mahalinde yeniden keşif yapılarak sonucuna göre hüküm tesisi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,